هرچی زمان میره جلو لیست هدفا، خواستنی ها، آرزوها، و کلا این قشر از کسشرات زندگیم کمتر میشه
اینقد که بشون نرسیدم خسته شدم و هر توقعات میاد پایین تر در حد زیر معمولی
هر روز مطمئن تر میشم ازینکه یه لوزر، همه ی کائنات براش ریدن
انگار فلج شدم
و وقتی از بیرون ینی از جایگاه شما، به نوشته هام نگاه میکنم، یا خودم میگم چقدر غر میزنه اه همش کسشر میگه بی عرضه! و همشو پاک میکنم چون بدم میاد از قضاوتای آدمای کسشر
من م دهن همتون اگه اینجوری فکر میکنین اصن
میاد ,تر ,فکر ,میکنم ,کسشر ,همش ,میزنه اه ,غر میزنه ,چقدر غر ,میگم چقدر ,اه همش
درباره این سایت